Audiometria impedancyjna to obiektywne badanie ucha środkowego, które polega na ocenie:
– ciśnienia w uchu środkowym,
– napięcia i ruchomości błony bębenkowej,
– odruchów mięśnia strzemiączkowego.

Jest to jedno z najczęściej stosowanych i najbardziej precyzyjnych badań diagnostycznych ucha środkowego. Badanie ma charakter obiektywny i nie wymaga aktywnej współpracy pacjenta, poza koniecznością zachowania spokoju w trakcie pomiaru – dziecko nie powinno mówić ani płakać, a badanie wykonywane jest w warunkach ciszy.

Badanie wykonuje się w celu oceny drożności i funkcjonowania ucha środkowego. Audiometria impedancyjna ma dużą wartość diagnostyczną m.in. w rozpoznaniu:

– obecności płynu w uchu środkowym,
– wysiękowego zapalenia ucha środkowego,
– dysfunkcji trąbki słuchowej,
– przerostu migdałka gardłowego, 
– otosklerozy,
– przerwania łańcucha kosteczek słuchowych,
– porażenia nerwu twarzowego.

W ramach badania AI można wykonać trzy podstawowe testy:

– tympanometrię – pomiar ciśnienia w uchu środkowym,
– pomiar odruchu z mięśnia strzemiączkowego,
– test drożności trąbki słuchowej (ETF).

Badanie jest całkowicie bezbolesne i nieinwazyjne, wymaga jednak krótkiego pozostania w bezruchu. Polega na wprowadzeniu do przewodu słuchowego sondy zakończonej miękką nasadką, dopasowaną do wielkości ucha. Sonda umieszczana jest płytko – na głębokość ok. 3–5 mm.

Tympanometria to pomiar oporu akustycznego i ciśnienia w uchu środkowym. Badanie polega na kontrolowanej zmianie ciśnienia w przewodzie słuchowym zewnętrznym, co pozwala ocenić:

– podatność błony bębenkowej,
– wartość ciśnienia w uchu środkowym.

Prawidłowa podatność błony bębenkowej występuje wtedy, gdy ciśnienie w przewodzie słuchowym zewnętrznym i uchu środkowym jest takie samo.
Norma ciśnienia w uchu środkowym wynosi od -100daPa do +50daPa. 

Badanie to wykonywane jest automatycznie. Do ucha podawane są krótkie bodźce dźwiękowe o częstotliwościach: 500 Hz,1000 Hz, 2000 Hz, 4000 Hz. Badanie zwykle rozpoczyna się od natężenia 80dB do 100dB, chyba, że u pacjenta istnieje przeciwskazanie do wykonania badania (np. znacznego stopnia nadwrażliwość słuchowa). 

Celem badania jest:
– ocena sprawności ucha środkowego,
– pośrednia ocena drogi słuchowej na poziomie pnia mózgu,
– weryfikacja spójności wyników innych badań słuchu (zasada CHECK-CROSS),
– wsparcie diagnostyki różnicowej przy niejednoznacznych wynikach audiometrii tonalnej.

Test ETF polega na ocenie zmian ciśnienia w uchu środkowym:

– mierzone jest ciśnienie wyjściowe w jamie bębenkowej,
– badany przy zatkanym nosie przełyka ślinę – wytwarzane jest ujemne ciśnienie,
– następnie wykonuje wydech przy zamkniętych ustach i zatkanym nosie – powstaje dodatnie ciśnienie.

Zmiany te pozwalają ocenić funkcjonowanie trąbki słuchowej.

Wynikiem badania jest:

– tympanogram,
– wartości progów odruchu mięśnia strzemiączkowego dla częstotliwości 500 Hz, 1 kHz, 2 kHz i 4 kHz.

Na podstawie kształtu krzywej tympanometrycznej wyróżnia się trzy podstawowe typy tympanogramów:

– typ A – norma,
– typ B – całkowita niedrożność ucha zewnętrznego lub/i środkowego,
– typ C – częściowa.niedrożność ucha zewnętrznego lub/i środkowego,

W przypadku wyniku typu B lub C podejmowane jest dalsze leczenie: farmakologiczne, fizjoterapeutyczne lub operacyjne – w zależności od przyczyny i decyzji lekarza prowadzącego. 

Audiometria impedancyjna nie jest badaniem słuchu w ścisłym znaczeniu, ponieważ nie ocenia bezpośrednio zdolności słyszenia dźwięków ani progu słyszenia pacjenta. Nie odpowiada więc na pytanie „jak dobrze pacjent słyszy?”.

Jest natomiast badaniem audiologicznym, które:
– ocenia stan i funkcjonowanie ucha środkowego,
– mierzy podatność błony bębenkowej,
– określa ciśnienie w uchu środkowym,
– bada obecność i próg odruchów mięśnia strzemiączkowego,
– pozwala ocenić drożność trąbki słuchowej.

Dzięki tym informacjom audiometria impedancyjna pośrednio pomaga wyjaśnić przyczynę zaburzeń słyszenia, szczególnie w przypadku niedosłuchów przewodzeniowych, ale nie zastępuje badań oceniających próg słyszenia, takich jak audiometria tonalna, ABR czy ASSR.

Badanie jest szczególnie zalecane u dzieci z:

– wadami wymowy,
– nosowaniem,
– bólami ucha lub uczuciem pełności w uchu,
– częstymi infekcjami uszu,
– oddychających przez usta, 
– dzieci, które chrapią, 
– astmą,
– niedrożnością zatok,
– przerostem migdałka gardłowego, tzw. trzeciego migdałka,
– podejrzeniem niedosłuchu,
– podejrzeniem rozszczepu podśluzówkowego,
– refluksem,
– niemowląt obficie ulewających.

Tak. Badanie nie wymaga aktywnej współpracy dziecka, dlatego może być wykonane we śnie fizjologicznym. Jest to szczególnie pomocne u dzieci, które obawiają się badania lub mają trudności z pozostaniem w bezruchu.

W takich przypadkach prosimy o wcześniejszy kontakt w celu ustalenia terminu i warunków badania.